Categorieën
Voorschriften

Zwijgzaam (langdurig)

Er zijn mensen die op een dag stoppen met praten. Niet omdat ze dat niet kunnen. Niet omdat ze geen taal hebben of stotteren. Maar omdat ze angstig worden bij sociale interactie bijvoorbeeld of omdat ze iets hebben meegemaakt dat zodanig indruk maakte dat zwijgen de enige optie lijkt. Herken je dat? Of hou je gewoon van de stilte en zie je het nut niet in van de leegte vol te praten? Begrijpelijk!

In de roman Welkom in Amerika van Linda Boström Knausgård (ja, de ex van) zwijgt een pubermeisje plotsklaps na de dood van haar vader. Het boek is één lange monoloog van Ellen. Ze maakt zich zorgen, ze vindt opgroeien lastig, ze weet met zichzelf geen blijf, probeert overeind te blijven in een onstabiel gezin. En op een dag stopt ze met praten dus (behalve in zichzelf). Want de dood van haar vader, heeft zij die op haar geweten?


Voorschrift

Linda Boström Knausgård
Welkom in Amerika
Maydo van Marwijk Kooy (vert.)
De Geus, 2016
p. 7

Ik ben nu al een tijd geleden opgehouden met praten. Iedereen is eraan gewend. Mijn moeder, mijn broer. Mijn vader is dood, dus ik weet niet wat hij ervan zou zeggen. Misschien dat ik erfelijk ben belast. Die erfelijke belasting drukt zwaar op mijn familie. Onontkoombaar. Van ouder op kind. Misschien zat de stilte altijd al in me.


Lees Welkom in Amerika omdat het behalve een intrigerende coming-of-age-roman is, het ook een verhaal is dat je meesleurt in de modderpoel van een schijnbaar licht gezin. De zinnen zijn kort, gebald. En zo is ook de leeservaring. Je gaat ermee in bad en even later heb je een boek op.