Categorieën
Troost Voorschriften

Rouw

Een vader, die het werk van schrijver Ted Hughes onderzoekt, verliest zijn vrouw. Op een avond krijgt het geamputeerde gezin bezoek van de Kraai, het indrukwekkende fabeldier uit de gedichtencyclus van Hughes, The Crow. Afwisselend vertellen de vader, de jongens en de Kraai hoe het gaat met het leven, met het verdriet, met de afwisselende warmte en kou.


Voorschrift

Max Porter
Verdriet is het ding met veren
Saskia van der Lingen (vert.)
De Bezige Bij, 2016
p. 12

Vier of vijf dagen na haar dood zat ik in mijn eentje in de woonkamer me af te vragen hoe het verder moest. Ik stommelde wat rond, wachtend tot de schok zou wijken, wachtend tot er iets van structuur zou opdoemen uit de quasi geregeldheid waarin de laatste dagen waren verstreken. Ik voelde me gesloopt. De kinderen lagen te slapen. Ik dronk. Ik rookte sjekkies uit het raam. Het voornaamste gevolg van het feit dat zij er niet meer was, bedacht ik, was misschien wel dat ik voortaan alleen nog maar aan het regelen zou zijn, alleen nog maar bezig lijstjes op te stellen en clichés van dankbaarheid uit te delen, machinaal dagindelingen te bedenken voor kleine kinderen zonder mama. Rouw voelde als iets uit een vierde dimensie, abstract, vagelijk vertrouwd. Ik had het koud.


Dit boek ontrafelt rouw en verdriet maar verklaart het lijden niet.
Het verhaal ontbloot de allesoverheersende chaos aan gevoelens en de parallelle zoektocht naar een mogelijk leven zonder degene die er was maar niet meer is.