Categorieën
Identiteit Voorschriften

Onrust

Tja,
word je rustig van het Boek der rusteloosheid?

De bundel aantekeningen van Fernando Pessoa beschrijven zijn kwelduivels, verlangens en illusies. Je reist recht naar het hart van een rusteloze ziel. En net daar schuilt de troost, je herkent je gelijke. Iemand die erkent dat een rustig leven niet de norm hoeft te zijn of misschien niet is of kan zijn. Iemand die in een heel eigen, poëtisch idioom het mysterie van het leven blootlegt. Een leven dat zo vaak allesbehalve kalm is.


Voorschrift

Fernando Pessoa
Boek der rusteloosheid
Harrie Lemmens (vert.)
De Arbeiderspers, 2015
p. 41

Alles sliep, alsof het heelal een vergissing was; en de aarzelende wapperende wind was een vormeloze vlag boven een onbestaande kazerne. Niets scheurde aan flarden in de hoge, zware lucht en de raamkozijnen schudden hun ruiten opdat men de dreiging gewaarwerd. Helemaal achter alles was de stille nacht Gods graf (de ziel had medelijden met Hem).

En ineens – een nieuwe orde van alle dingen woedde boven de stad – floot de wind toen het even windstil werd, en er kwam een ingeslapen besef van veel woelingen in de hoogte. Daarna sloot de nacht zich als een valluik en daalde er een grote rust neer, waardoor je wilde dat je had geslapen.


Je kan dit boek op je nachtkastje leggen.

Je kan het op een willekeurige bladzijde openslaan en je laten verrassen.

Doseer dit boek echter zoals een flesje hoestsiroop. Een soeplepel in de ochtend en voor het slapengaan. Maximum een week lang. Totdat je weer die prikkel in je keel voelt en je nood hebt aan gelijkgestemde, rusteloze gedachten. Bestrijd dus voor een korte periode je eigen rusteloze stemming met die van een ander.