Categorieën
Voorschriften

Geheimen (last van)

Elke familie heeft wel ergens een geheim.
Zo eentje dat liever niet besproken wordt wanneer de Kerstkalkoen net verschijnt. En ook niet tijdens de koffietafel. Behalve natuurlijk wanneer de likeurtjes rijkelijk gevloeid hebben en de tongen losser, de zwijgers loslippiger worden. Gevaarlijke situatie, dan.

Jaap Robben is een meester van de observatie en heeft duidelijk iets met geheimen. In Zuurtjes & Zomervacht is dat al zo. Maar ook en vooral in de beklijvende roman Birk.


Voorschrift

Jaap Robben
Birk
Vertaler (vert.)
De Geus, 2016
p. 83

Papa was weg.
Mijn schuld. Mijn schuld.

Mama keek me recht aan. Haar scherpe vinger was vlak voor mijn gezicht. ‘Als dit waar is, als dit toch waar is. Je hebt al die dagen niks gezegd. Als dit toch waar is.’
Wanhopig probeerde ik me tegen haar aan te klemmen. Mijn gezicht in haar oksel te verbergen, te verdwijnen. Met haar ellebogen stootte ze me van zich af, waardoor ik op de grond viel. ‘Jij,’ bleef ze maar herhalen. ‘Jij dus.’ Als een vossenklem greep haar hand in mijn nek, mijn hoofd klapte naar achter.
‘Het was niet zo,’ kreunde ik, ‘misschien was het wel niet zo.’
Ze kneep nog harder, ik voelde haar nagels in mijn hals.
‘Dit is dus allemaal jouw schuld.’


Wat doe je met geheimen?
Waarom heb je ze & wanneer leg je ze open en bloot op tafel?
Soms lijkt het beter iets voor jezelf te houden alhoewel een geheim bewaren je behoorlijk somber kan maken. Wat vind jij? Liever de koude waarheid dan de warmte van leugenachtige troost?

Lees Birk.
Het verhaal kleeft aan je vel.
Het schuurt en verontrust.
Net als geheimen.